โวหารภาพพจน์

ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้...

แค่คิดถึงก็สุขใจ ใครจะมองว่ายังไง จะกลิ่นโคลนสาบควายก็บ้านเรา

ฟ้าแลบ ฟ้าแลบ แปล๊บ ๆ ใส่หมวกแก๊ปมาเดินกุ๊บกั๊บ

หากเธอเป็นภูเขาฉันจะเป็นต้นไม้ โอบกอดไว้ไม่ให้เธอเหน็บหนาว

กุหลาบดอกนี้ เอาหนามมาแทงหัวใจ

รักฉันเป็นดั่งนาฬิกาทราย ทุ่มเทเท่าไรก็คงสลายไป

รักที่ฉันนั้นยังไม่เคยได้พูดไป เก็บเอาไว้ข้างในหัวใจตลอดมา เป็นความเงียบที่ดังที่สุดในใจฉัน

ในบางคราวแสงมาบดบังสายตา ทำคำสัญญาเหลือเพียงความมืดดำ