Share โวหารภาพพจน์
Save to Folder
รักฉันเป็นดั่งนาฬิกาทราย ทุ่มเทเท่าไรก็คงสลายไป
อุปมา
หากเธอเป็นภูเขาฉันจะเป็นต้นไม้ โอบกอดไว้ไม่ให้เธอเหน็บหนาว
อุปลักษณ์
กุหลาบดอกนี้ เอาหนามมาแทงหัวใจ
บุคคลวัต
ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้...
อติพจน์
แค่คิดถึงก็สุขใจ ใครจะมองว่ายังไง จะกลิ่นโคลนสาบควายก็บ้านเรา
นามนัย
ฟ้าแลบ ฟ้าแลบ แปล๊บ ๆ ใส่หมวกแก๊ปมาเดินกุ๊บกั๊บ
สัทพจน์
ในบางคราวแสงมาบดบังสายตา ทำคำสัญญาเหลือเพียงความมืดดำ
สัญลักษณ์
รักที่ฉันนั้นยังไม่เคยได้พูดไป เก็บเอาไว้ข้างในหัวใจตลอดมา เป็นความเงียบที่ดังที่สุดในใจฉัน
ปฏิพากย์
