Share Narnia (odgadnij cytat)
Save to Folder
Wcale mnie nie obchodzi, co sobie myślicie, i nie obchodzi mnie, co mówicie. Możecie powiedzieć Profesorowi albo napisać do mamy, albo zrobić, co się wam będzie podobało.
Łucja (upiera się, że była w Narnii)
Kiedy gospodarz przygotowywał podwieczorek, Łucja obejrzała sobie książki, wśród których natrafiła na takie dziwne tytuły, jak "Życie i pisma Sylena" albo "Nimfy i ich Życie"...
Narrator (Łucja w pieczarze Tumnusa)
„To musi być naprawdę ogromna szafa”, pomyślała, posuwając się wciąż dalej i rozgarniając miękkie futra, aby zrobić sobie miejsce.
Narrator (Łucja pierwszy raz w szafie)
Bardzo łatwo wyciągnęła z niego, że ma brata i dwie siostry, że jedna z nich już tutaj była i spotkała fauna oraz że nikt prócz niego i jego rodzeństwa nie ma pojęcia o istnieniu Narnii.
Narrator (Biała Czarownica wyciąga z Edmunda informacje)
We wszystkich opowieściach, jakie czytałem, drozdy są zazwyczaj dobrymi ptakami. Jestem pewien, że drozd nie mógłby być po złej stronie.
Piotr (Piotr idąc za drozdem w kierunku domku bobrów)
Od niepamiętnych czasów krąży po Narnii przepowiednia, że kiedy dwóch Synów Adama i dwie Córki Ewy zasiądą na tronach w Ker-Paravel, nadejdzie koniec – już nie tylko panowania Białej Czarownicy, ale i jej życia.
Bóbr (W domu bobrów. Przepowiednia)
On jest Królem. On jest Panem całej puszczy, choć nie bywa tu często (…) Ale oto doszła nas nowina, jakoby powrócił.
Bóbr (o Aslanie)
Taaak! – powiedział, zadowolony z siebie. – Stary, głupi Aslanie! Jak się czujesz, będąc kamieniem? A myślałeś, że jesteś taki mocny.
Edmund (w zamku Czarownicy przed kamiennym posągiem lwa, ale nie Aslana)
Każdy go od razu rozpoznał, ponieważ - choć osobistości tego typu można spotkać tylko w Narnii - w naszym świecie (w świecie po drugiej stronie szafy) widzi się go często na obrazkach i wysłuchuje o nim rożnych opowieści.
Narrator (Bobry i dzieci widzą Świętego Mikołaja)
To są prezenty dla ciebie. I pamiętaj, że to nie są zabawki. Być może czas, w którym ich użyjesz, nie jest już daleki. Niech ci służą.
Święty Mikołaj (Święty Mikołaj wręcza Piotrowi tarczę i miecz)
Zatęsknisz jeszcze do chleba, zanim go znowu skosztujesz – powiedziała.
Biała Czarownica do Edmunda, gdy Edmund znalazł się w jej zamku, odchodząc od dzieci z domu bobrów.
Nie minęło pięć minut, gdy dostrzegł z tuzin złotych, purpurowych i białych krokusów, rosnących wokół jakiegoś starego drzewa.
Narrator (Przemiana zimy w wiosnę. Edmund dostrzega przemianę, uwięziony w powozie Czarownicy)
Była to olbrzymia płyta z szarego kamienia, wsparta na czterech głazach. Wyglądała na bardzo starą: pokrywały ją dziwne ornamenty i znaki…
Narrator (Kamienny stół. Bobry i trójka dzieci przed kamiennym stołem)
Wszystko zostanie uczynione – powiedział (…) – chociaż może się to okazać cięższe, niż ci się zdaje.
Aslan (Pierwsze spotkanie z dziećmi)
Widział jego lśniące kły tuż przed swoją twarzą, w końcu wszystko zamieniło się w krew, sierść i gorąco.
Narrator (Piotr ratuje Zuzannę przed wilkiem Maugrimem)
Centaury, jednorożce, jelenie i ptaki wyruszyły w drogę powrotną, unosząc chłopca ze sobą.
Narrator (Zwierzęta uwalniają Edmunda z rąk czarownicy)
