Zostając królem lub królową w Narnii – zostaje się królem lub królową na zawsze.

Kiedy gospodarz przygotowywał podwieczorek, Łucja obejrzała sobie książki, wśród których natrafiła na takie dziwne tytuły, jak "Życie i pisma Sylena" albo "Nimfy i ich Życie"...

Czy nie możemy… to znaczy, czy ty nie możesz… możesz, prawda? Możesz coś zrobić z tymi Wielkim Czarami? Czy nie ma nic takiego, co by można przeciw nim zrobić?

Czy Córka Ewy z dalekiego kraju Gar-Deroby, gdzie panuje wieczne lato wokół prześwietnego miasta Staraszafa, nie zechciałaby przyjąć zaproszenia na mały podwieczorek?

Po prostu bitwy nie wyglądają zbyt ładnie, gdy biorą w nich udział kobiety.

Wcale mnie nie obchodzi, co sobie myślicie, i nie obchodzi mnie, co mówicie. Możecie powiedzieć Profesorowi albo napisać do mamy, albo zrobić, co się wam będzie podobało.

On jest Królem. On jest Panem całej puszczy, choć nie bywa tu często (…) Ale oto doszła nas nowina, jakoby powrócił.

Nie sądzę, aby mogło coś dobrego wyniknąć z próby powrotu do Narnii przez drzwi szafy w celu przyniesienia tych płaszczy.

Musimy natychmiast opuścić to miejsce. Będzie potrzebne do innych celów. Dziś wieczór rozbijemy obóz przy Brodzie Beruny.

Jeździliście kiedy pełnym galopem na koniu? Pomyślcie o tym, a potem odejmijcie głuchy tętent kopyt i dzwonienie uprzęży, a zamiast tego wyobraźcie sobie prawie bezszelestne opadanie wielkich łap.

Głupcze! Czy myślisz, że twój pan może mi siłą wydrzeć moje prawa? On dobrze zna Wielkie Czary. Wie, że jeśli nie dostanę tej krwi, jak nakazuje Prawo, to cała Narnia zapadnie się i zniknie w ogniu i w wodzie.

Kiedy dobrowolna ofiara, która nie dopuściła się żadnej zdrady, zostanie zabita w miejsce zdrajcy, Stół rozłamie się i sama Śmierć będzie musiała cofnąć swe wyroki.

W końcu zbliżyła się do Stołu. Stała teraz tuż przy głowie Aslana. Jej twarz wykrzywiał grymas złej namiętności – jego była wciąż spokojna.