Σημεία στίξης

Ένας πρώτος στόχος των σημερινών ελληνόπουλων είναι μια θέση γραφείου στον ασαφή τομέα των υπηρεσιών, λ.χ. «στέλεχος» σε πολυεθνική, που συνήθως είναι πωλητής τσιχλών σε περίπτερα.

Είναι πράγματι πολύ ωραίο (;) το φόρεμα που φοράτε σήμερα.

Ο Ντυνάν, για παράδειγμα, ο ιδρυτής του «Ερυθρού Σταυρού», υπήρξε ένας τέτοιος ανθρωπιστής.

Μπορούμε να διακρίνουμε τρία είδη φιλικών σχέσεων, κατά τον Αριστοτέλη: «διά το χρήσιμον», «δι’ ηδονήν», «διά το αγαθόν».

Τι δικαίωση μπορεί να υπάρχει σε αυτό; H αξιοπρέπεια.

Τη ζωή στη Γη ο άνθρωπος ελάχιστα την σέβεται, η ζωή όμως σε άλλους κόσμους διεγείρει το ενδιαφέρον και τη φαντασία του. Είναι άραγε περιέργεια, κατακτητική διάθεση ή απλώς ένα διανοητικό παιχνίδι; Ίσως όλα μαζί

Η τηλεόραση διαχωρίζει τους ανθρώπους, «διαμερισματοποιεί» τα διάφορα καλλιτεχνικά είδη και μας καθηλώνει στην αμάθεια ή στην αυταρέσκεια της υπερειδίκευσης.

Ισχυριζόταν ότι έγραψε σε μία ώρα ......αυτό το κείμενο πενήντα σελίδων

Πώς να κλείσει άλλωστε κάποιος την τηλεόραση όταν κάποιες κυρίες αποκαλύπτουν τα προσωπικά τους δράματα και ποτήρια γεμάτα νερό εκτοξεύονται στα πρόσωπα των καλεσμένων ;

Στην πρώτη περίπτωση, συνδεόμαστε μ’ έναν άνθρωπο, επειδή ο ένας μας είναι στον άλλο χρήσιμος (για τις υποθέσεις, τις ανάγκες, τη σταδιοδρομία, τις πολιτικές φιλοδοξίες μας κ.τ.λ.).

Δεν φταίει, λοιπόν, γι' αυτές τις οικτρότητες η ρητορική αλλά εκείνοι που κά­νουν κακή χρήση της, «οι μη χρώμενοι ορθώς», όπως έλεγε ο μεγάλος σοφι­στής και ρητοροδιδάσκαλος Γοργίας

Η Ελλάδα διευκολύνει τους κερδοσκόπους και τους διαπλεκόμενους, ό, τι η διάχυτη θυμοσοφία ονομάζει σήμερα «λαμόγια».

Είναι ανάγκη να συνειδητοποιηθεί –όσο και αν αντιτίθεται στις ενδόμυχες επιθυμίες μας– ότι με τη ζωή αυτή η επικοινωνία εμφανίζεται, για το ορατό τουλάχιστον μέλλον, ανέφικτη.

Ο πρωταγωνιστής στην τραγωδία, με τον αγώνα στέλνει το μήνυμα στον άνθρωπο ότι στον τραγικό κόσμο μια μόνο δυνατότητα έχει ο ήρωας... Να γίνει παρανάλωμα της φλόγας του.

Έλεγαν: «αυτός είναι μεγάλος ανθρωπιστής» και με τούτο εσήμαιναν μια προσωπικότητα που ξοδευόταν ολόκληρη για να κάμει το καλό.

Αντίθετα, όταν παρουσιάζεται ως παρέκκλιση ―και παρέκκλιση είναι ο εγωισμός, η έπαρση, η οίηση― οδηγεί κατευθείαν τον φορέα του στην ύβρη, με όλες τις αναπόφευκτες συνέπειες.

Στο βαθμό που οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες συνεχίζουν να εκπέμπουν ρυπογόνα αέρια που συντελούν στο «φαινόμενο του θερμοκηπίου», τα βασικά δικαιώματα θα συνεχίζουν να παραβιάζονται.

Τα θεσμοθετημένα ανθρώπινα δικαιώματα παρέχουν μια ισχυρή βάση, επάνω στην οποία μπορούν να «οικοδομηθούν» αρχές, με στόχο να ανακοπεί η παγκόσμια κλιματική αλλαγή.