Bugtungan

Nang hinawakan ko ay namatay, nang iniwan ko ay nabuhay.

Ako ay may kaibigan, kasama ko kahit saan.

Pitak-pitak, silid-silid, pinto man ay di masilip.

Nang hatakin ko ang baging, nagkagulo ang mga matsing. (When I tugged on the vine, the monkeys went crazy.)

Dalawang katawan, tagusan ang tadyang.

Sa araw ay bungbong, sa gabi ay dahon.

Isda ko sa maribeles nasa loob ang kaliskis

Maliit pa si Kumpare, nakakaakyat na sa tore.

Narito na si Katoto, may dala-dalang kubo.

May puno walang bunga, may dahon walang sanga.

Kay liit pa ni Neneng marunong nang kumendeng.

Dalawang batong maitim, malayo ang dinarating. (Two black stones that reach far.)

Dalawang balon, hindi malingon. (Two wells, which you cannot turn to look at.)

Baka ko sa palupandan, unga’y nakakarating kahit saan.

Isang balong malalim, punong-puno ng patalim. (A deep well that is full of chisels.)