Dzień Ziemi

Nikt z nas nie zaprzeczy, że w nim dużo rzeczy: obierki, odpadki, gruz i zwiędłe kwiatki

Służy do picia, służy do mycia, bez niej na ziemi nie byłoby życia

Wiosną na drzewie rozwija się z pąka, jesienią złoty po świecie się błąka

Kolorowe i pachnące, czy w ogrodzie, czy na łące, zawsze chętnie je zbieramy na bukiecik dla swej mamy

Jaka to pierzynka biała, nie z pierza, ale z wody powstała? Płynie po niebie, znasz ją i wiesz, że gdy jest ciemna, będzie z niej padał deszcz

Złota kula, wokół której się kręcimy, Świeci jasno, gdy jest lato, Blednie w środku zimy

Tam, gdzie ono bije, strumyczek się wije

Bywa czarny, siwy, bury. Płynie z kominów pod chmury

Sosnowy, dębowy, stary lub młody rosną w nim grzyby, rosną jagody

Stoją głodne i czekają na ulicy i na skwerku: na patyczki od lizaków i papierki od cukierków

Pełno go wszędzie, choć go nie widać. Czyste chcemy wdychać

Ma koronę – królem nie jest. Pączki ma – lecz ty ich nie jesz. W środku – słoje – nie ze szkła. W papier się zamienić da

Lśniące, czarne bryły w ziemi niegdyś były, dzisiaj służą Basi, Julci, gdy ten ogień chcą rozniecić

Kiedy samochody z miejsca nagle ruszą z rury wydechowej wydostać się muszą

Nie smok żaden - nie ma pyska, dymem zionie, iskry ciska. W lesie pożre krzaki, drzewa, popiół potem wiatr rozsiewa

Zawsze jest nad nami. To płacze czasami, to śmieje się słońcem, albo gwiazd tysiącem

Zielony dywan pokryty kwiatami, w lesie się ukrywa pomiędzy drzewami

Jestem pożyteczny, lecz robię też szkody. Daję ludziom ciepło i boję się wody

Barwny most na niebie, najczęściej po burzy. Kolorami się mieni i pogodę wróży