อ่านได้ให้คะแนนป ...

พระ-ปรี-ชา-ยาน หมายถึง ความฉลาดหลักแหลม

เกียด-ติ-ยด หมายถึง เกียรติที่ได้มาโดยหน้าที่การงาน หรือชาติกำเนิด

ขัด-สะ-หมาด หมายถึง นั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้นแล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า

หมู่-มวน-วิ-หก หมายถึง ฝูงนก

นาง-มะ-นี-เมก-ขะ-หลา หมายถึง ชื่อนางเทพธิดาประจําสมุทร

วิ-กริด-ตะ-กาน หมายถึง เหตุการณ์อันวิกฤติ, เหตุการณ์ร้ายแรง

อุบ-ปะ-สม-บด หมายถึง บวชเป็นภิกษุ

ถะ-หล่ม-ทะ-ลาย หมายถึง มากมาย, มืดฟ้ามัวดิน

ราม-มะ-เกียน หมายถึง ชื่อวรรณคดีเรื่องหนึ่ง ว่าด้วยพระรามทำศึกกับทศกัณฐ์เพื่อแย่งชิงนางสีดา มีที่มาจากเรื่องรามายณะของอินเดีย

ป่า-เบ็น-จะ-พัน หมายถึง ป่าผลัดใบผสม มีต้นไม้ขนาดใหญ่ และขนาดกลางขึ้นคละกัน ผลัดใบในฤดูแล้ง ผลิใบในฤดูฝน พรรณไม้หลักมี สัก ประดู่ มะค่าโมง ตะแบก เสลา

กัน-ละ-ปัง-หา หมายถึงชื่อสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลัง ตัวเล็กมาก แต่ละตัวสร้างโครงร่างหินปูนหุ้มลำตัว มาอาศัยอยู่รวมกันแตกแขนงต่อกันไปเป็นรู

โคลง-โลก-กะ-นิด หมายถึง เป็นวรรณกรรมประเภทคำสอน ในลักษณะของโคลงสุภาษิต

พะ-ยัก-พะ-เยิด หมายถึง ทำหน้าทำตาให้รู้ว่า พลอยเห็นด้วยไปกับเขา, ไม่แสดงอาการชัดเจน แต่พยักหน้า หรือบุ้ยใบ้ให้รู้

อา-ระ-ยะ-ชน หมายถึง ชนที่มีอารยธรรม, ชนที่เจริญด้วยขนบธรรมเนียมอันดีงาม.

บุบ-ผะ-ชาด หมายถึง ดอกไม้

กำ-มะ-สิด หมายถึง ความเป็นเจ้าของทรัพย์

สัน-ชาด-ตะ-ยาน หมายถึง ความรู้ที่มีมาแต่กำเนิดทำให้สามารถกระทำได้เองโดยไม่ต้องมีใครสอน

อัด-ชา-ไส หมายถถึง กิริยาดี ความรู้จักผ่อนปรน นิสัยใจคอ

พุด-ทะ-มา-มะ-กะ หมายถึง ผู้ประกาศตนว่าเป็นผู้นับถือพระพุทธศาสนา, ผู้ประกาศตนว่าพระพุทธเจ้าเป็นพระบรมศาสดาของตน

เวด-มน หมายถึง ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ที่บริกรรมเพื่อให้สำเร็จตามความมุ่งหมาย, บางทีก็ใช้คู่กับคำว่า คาถา เป็น เวทมนตร์คาถา

กำ-ปะ-นาด หมายถึง เสียงดังกึกก้อง, เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

รุก-ขะ-เท-วะ-ดา หมายถึง เทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้

บุด-สะ-รา-คำ หมายถึง พลอยสีเหลือง

นิด-ตะ-ยะ-สาน หมายถึง สิ่งพิมพ์ที่จัดพิมพ์ออกเผยแพร่ตามกำหนดเวลา หรือคาบเวลาที่แน่นอน เช่น ออกทุกสัปดาห์ หรือออกทุกเดือน