กวีโวหาร

หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย ควรจะนับว่าชายโฉมยง ทนต์แดงดั่งแสงทับทิม เพริศพริ้มเพรารับกับขนง เกศาปลายงอนงามทรง เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา

ลำดวนเอ๋ยจะด่วนไปก่อนแล้ว ทั้งเกดแก้วพิกุลยี่สุ่นสี จะโรยร้างห่างกลิ่นมาลี จำปีเอ๋ยกี่ปีจะมาพบ

"การกล่าวถึงข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก" หมายถึงรสใด

อนิจจาวิหยาสะกาเอ๋ย เวรสิ่งใดเลยแต่หนหลัง เสียแรงเรืองฤทธีมีกาลัง มาวอดวายชีวังแต่ยังเยาว์ ตั้งแต่นี้ไปไม่เห็นหน้า กลับคืนพาราจะเงียบเหงา สองกษัตริย์กาสรดซบเซา ให้ละห้อยสร้อยเศร้าวิญญาณ์ รสวรรณคดีใด

กวีโวหารในวรรณคดีไทยมีกี่ชนิด

กวีโวหารในวรรณคดีไทยมีอะไรบ้าง

ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้ ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน จำจนจำจากอาลัยลาน

น้องเอ๋ยเพราะน้อยหรือถ้อยคำ หวานฉ่ำจริงแล้วเจ้าแก้วเอ๋ย เจ้าเนื้อหอมพร้อมชื่นดังอบเชย เงยหน้ามาจะว่าไม่อำพราง ได้ชมชิดเข้าสนิทอย่างนี้แล้ว ขอเชิญแก้วกิริยาเมตตาบ้าง พี่จะมอบเสน่ห์ไว้ที่ในนาง อย่าระคางข้องแค้นระคายเคือง

เมื่อนั้น พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา ปลอบนางพลางเช็ดชลนา ดวงยิหวาอย่าทรงโศกี จงสร่างสิ้นกินแหนงแคลงใจ ที่ในบุษบามารศรี พี่สลัดตัดใจไม่ไยดี มิได้มีปรารถนาอาลัย แสดงกวีโวหารใด

เสาวรสจนีเป็นรสในวรรณคดีประเภทใด

เหลือบเห็นกวางขำดำขลับ งามสรรพสะพรั่งดังเลขา งามเขาเห็นเป็นกิ่งกาญจนา งามตานิลรัตน์รูจี คอก่งเป็นวงราววาด รูปสะอากราวนางสำอางศรี เหลียวหน้ามาดูภูมี งามดังนารีชำเลืองอาย ยามวิ่งลิ่วล้ำดังลมส่ง ตัดตรงทุ่งพลันผันผาย

เมื่อนั้น พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา โลมนางพลางกล่าววาจา จงผินมาพาทีกับพี่ชาย ซึ่งสัญญาว่าไว้กับนวลน้อง จะคงครองไมตรีไม่หนีหน่าย กวีโวหารแบบใด

พงศ์กษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

แล้วว่าอนิจจาความรักเพิ่งประจักษ์ดังสายน้ำไหล ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไปที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดนไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตราจะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิจ โอ้ว่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต

เสาวรสจนีเป็นรสในวรรณคดีประเภทใด?

เมื่อรักกันไม่ได้ก็ไม่รัก ไม่เห็นจักเกรงการสถานไหน ไม่รักเราเราจักไม่รักใคร เอ๊ะน้ำตาเราไหลทำไมฤๅ

จะเจ็บจำไปถึงปรโลก ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน แม้นเกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา เชยผกาโกสุมปทุมทอง เจ้าเป็นถ้าอาไพขอให้พี่ เป็นรา

สีดาเอยถึงจะตาย จะวอดวายพระชนมา จงเอื้อนโอษฐ์ออกเจรจา จะจากแล้วจงสั่งกัน เจ้าชายเนตรดูพี่บ้าง ให้พี่สร่างซึ่งโศกศัลย์ เราจะร่วมพระเพลิงกัน ในเขตขัณฑ์พระคงคา

กวีโวหารที่เกี่ยวกับการแสดงความโกรธ ตัดพ้อ เสียดสี คือ

ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า เป็นชายดูดู๋มาหมิ่นชาย มิตายก็จะได้เห็นหน้า