Share Analiza przedstawienia
Save to Folder
Według Fischer-Lichte, przedstawienie teatralne to: A) Ostateczna realizacja tekstu dramatycznego B) Trwałe dzieło sztuki podlegające interpretacji C) Wydarzenie performatywne, które istnieje tylko w chwili działania D) Przestrzenna ilustra
C) Wydarzenie performatywne, które istnieje tylko w chwili działania
Który z poniższych elementów NIE jest centralny w analizie przedstawienia wg Fischer-Lichte? A) Ciało aktora B) Efekty specjalne C) Obecność widza D) Przestrzeń sceniczna
B) Efekty specjalne
Co oznacza „materialność przedstawienia”? A) Koszty produkcji spektaklu B) Obecność fizycznych elementów sceny i ciała C) Scenariusz i tekst dramatu D) Elementy technologiczne spektaklu
B) Obecność fizycznych elementów sceny i ciała
W jakim sensie przedstawienie jest efemeryczne? A) Nie ma wpływu na widza B) Nie posiada tekstu źródłowego C) Istnieje tylko w momencie działania i nie da się go powtórzyć identycznie D) Jest niezależne od aktorów i widzów
C) Istnieje tylko w momencie działania i nie da się go powtórzyć identycznie
Czy analiza semiotyczna traktuje przedstawienie jako system znaków, które można odczytywać jak tekst?
TAK
Według Fischer-Lichte przedstawienie teatralne można w pełni zarchiwizować i odtworzyć.
NIE
W podejściu semiotycznym ciało aktora jest traktowane jako znak.
TAK
Fenomenologia w analizie przedstawienia kładzie nacisk na subiektywne doświadczenie widza.
TAK
Dlaczego, według Fischer-Lichte, nie da się w pełni zarchiwizować przedstawienia?
Bo przedstawienie jest efemerycznym wydarzeniem i zależy od relacji tu i teraz.
Analiza semiotyczna zakłada, że: A) Przedstawienie to subiektywne przeżycie B) Wszystkie elementy sceny są nieistotne C) Znaki teatralne tworzą system, który można zanalizować jak język D) Przedstawienie nie posiada struktury
C) Znaki teatralne tworzą system, który można zanalizować jak język
Czym różni się podejście fenomenologiczne od semiotycznego? A) Koncentruje się wyłącznie na kostiumach B) Skupia się na indywidualnym doświadczeniu widza C) Uznaje wyższość tekstu dramatycznego D) Odrzuca znaczenie przestrzeni scenicznej
B) Skupia się na indywidualnym doświadczeniu widza
Jakie elementy NIE są znakami w teatrze według analizy semiotycznej? A) Ruch aktora B) Światło C) Tekst D) Intencje widza
D) Intencje widza
Wg Fischer-Lichte archiwizacja przedstawienia jest A) zbędne B) konieczne i w pełni wystarczające C) niemożliwe z racji ulotności D) częściowo możliwe, ale nie oddaje istoty przedstawienia
Jest częściowo możliwe, ale nie oddaje istoty przedstawienia
Jakie pojęcie łączy wszystkie podejścia w refleksji Fischer-Lichte nad przedstawieniem? A) Scenariusz B) Performans C) Styl aktorski D) Psychologia postaci
Performans
Praktyki kontrfaktualne, polegają na: A. rekonstrukcji faktów na podstawie źródeł B. tworzeniu alternatywnych historii w oparciu o dane historyczne C. literackiej fabularyzacji wydarzeń bez odniesienia do historii
B. tworzeniu alternatywnych historii w oparciu o dane historyczne
M. Sugiera sytuuje praktyki kontrfaktualne w obrębie: A. historiografii pozytywistycznej B. narracji dokumentalnej C. humanistyki krytycznej i performatywnej
C. humanistyki krytycznej i performatywnej
