Rzeczowniki własne to nazwy konkretnych osób (imiona, nazwiska, przezwiska, przydomki) lub miejsc (nazwy miast, państw, gór, mórz, rzek itd.). Wielka litera!

piłk/a, piłk/i, piłc/e, piłk/ę, piłk/ą, piłć/e, piłk/o

To rzeczowniki nazywające osoby, rzeczy, zwierzęta i miejsca w sposób ogólny, np. pies, miasto itp.

mamę - w większośći rzeczowników rodzaju żeńskiego w bierniku liczby pojedynczej piszemy na końcu ę

To wyrazy, które wskazują na niewielkie rozmiary przedmiotów. Często mają pieszczotliwy lub żartobliwy charakter

Na własne i pospolite

Odmieniają się przez przypadki tylko w liczbie mnogiej, w liczbie pojedynczej nie zmienia się ich forma

Nakłonienie kogoś do kupna czegoś lub skorzystania z jakiejś usługi

np. drzwi, skrzypce, nożyczki, perfumy, imieniny, usta, wakacje, sanie

Wyobraża sobie, że towarzyszą mu lwy, Ich zachowanie odzwierciedla jego emocje

nogą - w zakończeniach niektórych rzeczowników i przymiotników r. żeńskiego w N. i B. l. pojedynczej piszemy na końcu ą

To wymiana jednych głosek na inne

Zmieniamy jego formę na liczbę pojedynczą, np. przyjaciół - (ten) przyjaciel, rodzaj męski