Ο πρωταγωνιστής στην τραγωδία, με τον αγώνα στέλνει το μήνυμα στον άνθρωπο ότι στον τραγικό κόσμο μια μόνο δυνατότητα έχει ο ήρωας... Να γίνει παρανάλωμα της φλόγας του.

Είναι πράγματι πολύ ωραίο (;) το φόρεμα που φοράτε σήμερα.

Ένας πρώτος στόχος των σημερινών ελληνόπουλων είναι μια θέση γραφείου στον ασαφή τομέα των υπηρεσιών, λ.χ. «στέλεχος» σε πολυεθνική, που συνήθως είναι πωλητής τσιχλών σε περίπτερα.

Ο Ντυνάν, για παράδειγμα, ο ιδρυτής του «Ερυθρού Σταυρού», υπήρξε ένας τέτοιος ανθρωπιστής.

Δεν φταίει, λοιπόν, γι' αυτές τις οικτρότητες η ρητορική αλλά εκείνοι που κά­νουν κακή χρήση της, «οι μη χρώμενοι ορθώς», όπως έλεγε ο μεγάλος σοφι­στής και ρητοροδιδάσκαλος Γοργίας

Μπορούμε να διακρίνουμε τρία είδη φιλικών σχέσεων, κατά τον Αριστοτέλη: «διά το χρήσιμον», «δι’ ηδονήν», «διά το αγαθόν».

Έλεγαν: «αυτός είναι μεγάλος ανθρωπιστής» και με τούτο εσήμαιναν μια προσωπικότητα που ξοδευόταν ολόκληρη για να κάμει το καλό.

Η τηλεόραση διαχωρίζει τους ανθρώπους, «διαμερισματοποιεί» τα διάφορα καλλιτεχνικά είδη και μας καθηλώνει στην αμάθεια ή στην αυταρέσκεια της υπερειδίκευσης.

Τι δικαίωση μπορεί να υπάρχει σε αυτό; H αξιοπρέπεια.

Τα θεσμοθετημένα ανθρώπινα δικαιώματα παρέχουν μια ισχυρή βάση, επάνω στην οποία μπορούν να «οικοδομηθούν» αρχές, με στόχο να ανακοπεί η παγκόσμια κλιματική αλλαγή.

Είναι ανάγκη να συνειδητοποιηθεί –όσο και αν αντιτίθεται στις ενδόμυχες επιθυμίες μας– ότι με τη ζωή αυτή η επικοινωνία εμφανίζεται, για το ορατό τουλάχιστον μέλλον, ανέφικτη.

Η Ελλάδα διευκολύνει τους κερδοσκόπους και τους διαπλεκόμενους, ό, τι η διάχυτη θυμοσοφία ονομάζει σήμερα «λαμόγια».

Στο βαθμό που οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες συνεχίζουν να εκπέμπουν ρυπογόνα αέρια που συντελούν στο «φαινόμενο του θερμοκηπίου», τα βασικά δικαιώματα θα συνεχίζουν να παραβιάζονται.