Wiosną na drzewie rozwija się z pąka, jesienią złoty po świecie się błąka

Zawsze jest nad nami. To płacze czasami, to śmieje się słońcem, albo gwiazd tysiącem

Zielony dywan pokryty kwiatami, w lesie się ukrywa pomiędzy drzewami

Kiedy samochody z miejsca nagle ruszą z rury wydechowej wydostać się muszą

Stoją głodne i czekają na ulicy i na skwerku: na patyczki od lizaków i papierki od cukierków

Jaka to pierzynka biała, nie z pierza, ale z wody powstała? Płynie po niebie, znasz ją i wiesz, że gdy jest ciemna, będzie z niej padał deszcz

Barwny most na niebie, najczęściej po burzy. Kolorami się mieni i pogodę wróży

Służy do picia, służy do mycia, bez niej na ziemi nie byłoby życia

Jestem pożyteczny, lecz robię też szkody. Daję ludziom ciepło i boję się wody

Lśniące, czarne bryły w ziemi niegdyś były, dzisiaj służą Basi, Julci, gdy ten ogień chcą rozniecić

Złota kula, wokół której się kręcimy, Świeci jasno, gdy jest lato, Blednie w środku zimy

Kolorowe i pachnące, czy w ogrodzie, czy na łące, zawsze chętnie je zbieramy na bukiecik dla swej mamy