"การกล่าวถึงข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก" หมายถึงรสใด

ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า เป็นชายดูดู๋มาหมิ่นชาย มิตายก็จะได้เห็นหน้า

เสาวรสจนีเป็นรสในวรรณคดีประเภทใด?

กวีโวหารที่เกี่ยวกับการแสดงความโกรธ ตัดพ้อ เสียดสี คือ

แล้วว่าอนิจจาความรักเพิ่งประจักษ์ดังสายน้ำไหล ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไปที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดนไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตราจะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิจ โอ้ว่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต

อนิจจาวิหยาสะกาเอ๋ย เวรสิ่งใดเลยแต่หนหลัง เสียแรงเรืองฤทธีมีกาลัง มาวอดวายชีวังแต่ยังเยาว์ ตั้งแต่นี้ไปไม่เห็นหน้า กลับคืนพาราจะเงียบเหงา สองกษัตริย์กาสรดซบเซา ให้ละห้อยสร้อยเศร้าวิญญาณ์ รสวรรณคดีใด

น้องเอ๋ยเพราะน้อยหรือถ้อยคำ หวานฉ่ำจริงแล้วเจ้าแก้วเอ๋ย เจ้าเนื้อหอมพร้อมชื่นดังอบเชย เงยหน้ามาจะว่าไม่อำพราง ได้ชมชิดเข้าสนิทอย่างนี้แล้ว ขอเชิญแก้วกิริยาเมตตาบ้าง พี่จะมอบเสน่ห์ไว้ที่ในนาง อย่าระคางข้องแค้นระคายเคือง

เมื่อรักกันไม่ได้ก็ไม่รัก ไม่เห็นจักเกรงการสถานไหน ไม่รักเราเราจักไม่รักใคร เอ๊ะน้ำตาเราไหลทำไมฤๅ

ครั้งนี้เสียรักก็ได้รู้ ถึงเสียรู้ก็ได้เชาวน์ที่เฉาฉงน เป็นชายหมิ่นชายต้องอายคน จำจนจำจากอาลัยลาน

จะเจ็บจำไปถึงปรโลก ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย ควรจะนับว่าชายโฉมยง ทนต์แดงดั่งแสงทับทิม เพริศพริ้มเพรารับกับขนง เกศาปลายงอนงามทรง เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา

เหลือบเห็นกวางขำดำขลับ งามสรรพสะพรั่งดังเลขา งามเขาเห็นเป็นกิ่งกาญจนา งามตานิลรัตน์รูจี คอก่งเป็นวงราววาด รูปสะอากราวนางสำอางศรี เหลียวหน้ามาดูภูมี งามดังนารีชำเลืองอาย ยามวิ่งลิ่วล้ำดังลมส่ง ตัดตรงทุ่งพลันผันผาย

กวีโวหารในวรรณคดีไทยมีอะไรบ้าง